Showing posts with label kerk. Show all posts
Showing posts with label kerk. Show all posts

Friday, March 27, 2009

Neocalvinisme of neo-afkalving?

Ik was vorige week stomverbaasd toen ik vernam dat ik een belangrijke religieuze trend over het hoofd bleek te hebben gezien. Ik ben geen trendwatcher, maar als Nederlandse evangelikaal met openlijk calvinistische sympathieën had ik toch lucht moeten krijgen van het neocalvinisme.

Volgens TIME is het nieuwe calvinisme de derde belangrijke trend die de wereld aan het veranderen is. Ook Albert Mohler, evangelisch voorman in Amerika, schijnt te weten waar het over gaat. Het Calvinisme maakt een come-back. In toenemende mate raken christenen weer overtuigd van Gods grootheid, voorzienigheid en almacht. De trend gaat gepaard met een herwaardering van het bijbels doordenken van het christelijk geloof.

Wat? Waar gaat dit over? Ik had net andere berichten gehoord. Zo bleek uit onderzoek van de Barna Group dat slechts 0,5 procent van de jongvolwassenen (18-23 jaar) in de Verenigde Staten een ”Bijbels wereld beeld” heeft. Uit het onderzoek blijkt ondermeer dat zgn. 'wedergeboren christenen' zeer slecht scoren als het gaat om het vasthouden aan typisch bijbelgetrouwe standpunten.

Wanneer ik kijk naar Nederland, houd ik m'n hart vast. Ik zou niet verbaasd staan als de volgende generatie evangelische christenen een grotendeels nominaal karakter zal hebben. Het gebrek aan bijbelkennis is vaak schrikbarend. We hebben nu al zo'n geringe impact en het dreigt alleen maar minder te worden.

Stel je voor dat TIME gelijk heeft en dat we ons mogen verheugen in een herleving van het Calvinisme en dat deze door alle gezindten in Nederland zal leiden tot een herwaardering van de Schrift en een daarmee gepaard gaand ontzag voor Gods grootheid. Het zou zich uiten in schuldbelijdenis en hernieuwde toewijding, in het herwaarderen van Schriftkennis en een daarmee gepaard gaande intellectuele vernieuwing, in een verlangen Gods wil te doen en gepassioneerde daadkracht in deze wereld.

Trendwatchen is natte vingerwerk, maar dit is zeker: wie diep doordrongen raakt van Gods grootheid, liefde en almacht, zal zich aan God willen toewijden en bereid zijn de opdracht in deze wereld serieus te nemen.


Deze column is eerder gepubliceerd op opiniesite Habakuk.nu

Monday, February 23, 2009

Blog attack

En daar gaan we weer. Ronde twee in de evolutiehype. We hebben de onzin van de one-liners in de nationale media net achter de rug en dan nu de anti-evolutiefolder. Je kon weten dat de folder van van Helden een reactie zou ontlokken. Ik heb er gewoon op zitten wachten. Nu is heel bloggend Nederland (GeenStijl, Sargasso, Flabber en GeenCommentaar) er zo'n beetje bovenop gedoken om van Helden te verketteren als iemand die in sprookjes gelooft en niet goed bij zijn verstand is. Wat zou moeten leiden tot een herbezinning op de als waarheid aangenomen evolutietheorie loopt nu uit op een antichristelijke demonstratie. Op z'n Geenstijls: 'Misschien moeten die christenen maar eens voor goed opgeruimd worden' (Ik doe even een voorzetje, want dit soort verhelderende reacties vind je altijd op geenstijl.nl).

Geenstijl bewijst niet alleen heel erg grofgebekt te zijn, maar werpt zich nu ook op als voorvechter van ongenuanceerdheid. Vooral niet nadenken jongens, dat doet pijn aan je hersenen en je mocht eens blijken in iets ongelijk te hebben. Nee, dat past niet bij deze zelfgenoegzame koningen van de ironie.

Aan de andere kant, als je op het populaire vlak zo'n moeilijk onderwerp aansnijdt dan kun je gedoe verwachten. Het gaat dan niet meer om het wegen van argumenten. Je krijgt dan de wind van voren. Ongenuanceerd, ongevoelig voor redelijkheid en vooral heel erg dom. Ook atheïsten zijn emotioneel verknocht en religieus overtuigd van hun geloof. Het is alleen een ander geloof: evolutie. Een ander soort sprookje zeg maar. En dat veel Nederlands liever in sprookjes geloven blijkt maar weer eens.

Ik stel als christen aan mijn mede-christenen deze vraag: Is het echt realistisch om te denken dat wanneer vrijwel heel de wetenschappelijke gemeenschap zijn ziel verkocht heeft aan een naturalistisch (er is geen God) wereldbeeld de 'gewone stervelingen' nog voor iets anders openstaan? Het is toch bekend dat wetenschappers door de meeste niet-wetenschappers in hun verlangen naar betekenis en zin beschouwd worden als priesters die middelaars zijn van een 'onbetwistbare' waarheid?

Daarom is creationisme niet bruikbaar voor evangelisatie. Veel mensen zijn er heilig van overtuigd dat de evolutietheorie een bewezen feit is. Men vindt de gedachte van het bestaan van God niet aannemelijk, niet plausibel. Filosofen zeggen dan: het maakt geen onderdeel uit van hun 'plausibiliteitsstructuur'. Daar doe je met een creationismefolder echt niets tegen hoor. (Over hoe dan wel, zie mijn andere artikelen m.b.t. evolutie.)

Wel vind ik Kees van Helden een moedig man. Hij is zijn naam waardig. Misschien is hij met zijn actie wel profetisch bezig geweest. Een profeet is een soort communale klokkenluider die namens God de mensen vertelt dat ze fout zitten. De tegenreactie laat maar weer eens zien dat veel mensen bij slechts maar een hint van God al gauw de oren dichtstoppen en gaan krijsen om het geluid te overstemmen. Ik sta dus tegelijk achter de actie. Laat dat duidelijk zijn.

Het evolutiedebat legt voor mij echter een dieperliggend probleem in de Kerk in het Westen bloot. We hebben geen adequaat christelijk wereldbeeld dat zijn mannetje weet te staan in de door de wetenschap gedomineerde issues. Of we weten het niet te communiceren.

Christenwetenschappers zouden meer moeten doen om wetenschappelijke argumenten in de handen van christenen te geven. Theologen moeten uit hun dogmatieke schuilhoeken komen, hun jargonmasker afzetten en meer werk gaan maken van natuurlijke theologie en christenen toerusten. Intermediaire kennis overdragen heet dat. 'Gewone' christenen moeten zich niet langer tevreden stellen met het eendimensionale 'hoe ik de Heer heb leren kennen', maar toegerust worden om hun geloof uit te dragen op een manier die past bij het denken in de Westerse beschaving. Evangelisatie moet veel meer een apologetisch karakter krijgen.

Dit kan alleen maar door de onzin van het religieus pluralisme, de waanzin van het moreel relativisme en de dogmatische houding van de wetenschap aan te tonen. We hebben een goed ontwikkeld christelijk wereldbeeld nodig dat antwoorden geeft op deze tijd. We hebben in het kort een intellectueel réveil nodig dat ingebed is in een krachtige transformerende werking van de Geest en het Woord van God.

Gelukkig zijn er ook nog andere mensen in Nederland dan de geenstijlmannetjes. Die willen best wel de waarheid horen, maar dan moet die goed gebracht worden. Wanneer pakken we dit eens effectief aan?

Thursday, November 27, 2008

Lege hoofden

Vroeger kon het er heet aan toe gaan. Als de meningen waren verdeeld kon er een woordenstrijd ontstaan waar de vonken van af vlogen. Men deed er alles aan om de mening van de ander te weerleggen. Tijdens de Reformatie kon dit zelfs leiden tot wapengekletter en bloedvergieten. Men stond voor zijn zaak, soms ten koste van de naastenliefde.

We hebben er een taboe aan over gehouden. Verhit uithalen naar de ander is 'not done'. Waar het gebeurt, komt men al gauw op de proppen met het verwijt van 'hete hoofden, koude harten'. Natuurlijk is het verkeerd om fel te debatteren zonder naastenliefde in het hart. Het probleem is echter tegenwoordig eerder omgekeerd. Men is bang om te confronteren, tegen het hoofd te stoten. Men wil de knuppel liever niet in het hoenderhok gooien en probeert ten koste van alles de lieve vrede te bewaren.

Maar hoe lief is vrede eigenlijk? Moet vrede niet gepaard gaan met waarheid? Horen rechtzinnigheid en naastenliefde, oprechtheid en bewogenheid niet hand in hand te gaan? Het doel mag nooit zijn om het eigen stokpaardje te verdedigen. Woordenstrijd om het eigen gelijk dient nergens toe. Maar de waarheid moet uitgeplozen, nagetrokken en benoemd worden. De waarheid moet met hand en tand verdedigd worden. Is het niet de liefde tot God die ons dringt om op te staan en de banier op te heffen? Binnen de kerk, buiten de kerk!

Helaas hebben wij christenen in navolging van onze cultuur de kop in het zand gestoken. We hebben ons overgegeven aan de emo-cultuur. We hebben vaak één doel: anderen naar de mond praten, zorgen dat het gezellig blijft, elkaar niet tegen de haren in strijken. Elke mening telt immers en de waarheid blijft toch een lastig ding. Welk recht hebben we elkaar de les te lezen? M.n. als het gaat om levensbeschouwelijke zaken is het politiek incorrect om elkaar kritisch te bevragen. Ieder mag toch zijn eigen interpretatie hebben van de werkelijkheid? Ieder moet het zijne geloven.

Het probleem waar we tegenwoordig mee zitten is dat we logica hebben opgegeven ten gunste van lievigheid. Lafhartigheid is in de plaats gekomen van moedig de waarheid spreken. In plaats van hete hoofden koude harten is het vaak lauwe harten, lege hoofden.

Reeds eerder gepubliceerd op opiniesite habakuk.nu