Onbevoordeeld discussiëren over abortus

Obama, president van de Verenigde Staten, was enkele dagen geleden op bezoek bij de katholieke universiteit Notre Dame in de staat Indiana om een toespraak te houden. Er was al een relletje geweest omdat een prominente dame, Professor Mary Ann Glendon weigerde een eremedaille in ontvangst te nemen. Geen wonder dat het fout ging tijdens de speech van Obama en hem keer op keer toe geroepen werd dat abortus moord is. Obama werd voor moordenaar uitgemaakt.

Dat is voor niemand leuk. Moet je durven - tegen de president van de VS. Maar Obama is een nederig man; voor de camera in ieder geval. Hij zei in reactie op de aantijging: 'No, its okay'. Nadat het tumult wat bedaard was riep Obama voorstanders en tegenstanders van abortus op onbevooroordeeld de discussie over het onderwerp aan te gaan.

Ja, goed dan. Laten we het onderwerp eens neutraal bekijken. Even denken, wat gebeurt er ook al weer bij abortus? Komt er een foetus uit de baarmoeder die met tangen kapot is geknipt. Hoewel het geheel onder het bloed zit, heb ik de neiging nog de menselijke vorm te herkennen, maar neutraal laat ik dit achterwege. Of er is een baby een beetje te laat geaborteerd zodat de foetus nog leeft. Neutraal kijken we toe hoe de arts (hallo hypocratische eed) de foetus gewoon laat liggen totdat deze geen tekenen van leven meer vertoont.

Zo, nu gaan we zitten en gaan we neutraal en onbevooroordeeld discussiëren. Wacht, ik moet eerst even naar de wc rennen om over te geven. Ik kan niet zo goed tegen bloed ook al is dat maar van een foetus. En het gehuil om warmte en eten doet me - ook al komt het maar van een foetus - toch teveel aan een echt kind denken.

Zo, nu gaan we zitten en gaan we neutraal en onbevooroordeeld discussiëren. O, we moeten weer even wachten. De vrouw die abortus ondergaan heeft, moet even een trauma verwerken en een schuldgevoel wegwerken. Dat duurt een beetje langer van 5 minuten geloof ik, dus we moeten een andere keer maar verder praten.

Het probleem is dit: je kunt deze discussie niet neutraal voeren ook al zou je het willen. Of je gebruikt eufemismen en retoriek of je maag draait om en je woede welt op bij de waarheid. Of je zegt dat het maar een foetus is, dat abortus maar zelden wordt toegepast, dat het gaat om het curateren of 'schoonmaken van de baarmoeder'. Of je ziet mensenbloed dat vloeit ten gevolge van een dodelijk werktuig dat via de vagina de baarmoeder is binnengedrongen om een menselijk wezen kapot te maken, je ziet een ingeklapte schedel ten gevolge van weggezogen hersenen.

En als je eerlijk bent, zie je wat je ziet, en weet je hoe vaak het gebeurt en in welke 'noodgevallen' het wordt toepgepast. Als je eerlijk bent, zeg je dat dit moord is. En dan nodig je Obama niet uit op je katholieke universiteit, ook al is hij de president.

'Geslacht' om het verkeerde geslacht

’In Zweden mogen vrouwen hun baby laten aborteren als ze het geslacht van de vrucht weten en daar niet tevreden mee zijn. Als ze liever een jongen hebben, terwijl uit echo’s blijkt dat de vrucht een meisje is (of andersom) is abortus dus toegestaan. Dat blijkt uit een uitspraak van de Nationale Gezondheidsraad in Zweden’, aldus Manna-vandaag.nl [http://www.manna-vandaag.nl/?post=5533].

Zoals zo vaak wordt ook hier de beslissing verhuld achter de mooie taal van de jurisprudentie die (heel onschuldig en te goeder trouw) een reeds bestaande wet interpreteert. Het niet nader gedefinieerde woord „nood” wordt verruimd omdat in het geval van een onvervulde dochter- of zoonwens duidelijk sprake is van nood. Ook in de Nederlands wet is ‘nood’ niet nader gedefinieerd in de abortuswetgeving.

Dit soort taalgebruik verhult echter een enorme verschuiving in de levensbeschouwing en morele opvatting van hen die spreken. Deze verschuiving kan ongemerkt z’n gang gaan omdat het zich verschuilt achter een reeds bestaande definitie of formulering. Er is een gevoel van onbehagen bij het aanhoren ervan, maar alles lijkt in orde.

Mensen worden altijd boos wanneer de vergelijking wordt gemaakt met nazi-Duitsland waar op grote schaal de onvolmaakten (en ongewensten) ‘weg-geëuthanaseerd’ werden net zoals ze hier geaborteerd worden. Maar waar is de bottom-line? Waar zeg je: ‘Tot hier toe en niet verder!’? Waar is uiteindelijk het onderscheid dat de nazis tot monsters maakt en ons bestempelt als welwillende onschuldigen?

Het ligt in de aard der zaak dat de vergelijking met de nazis getrokken. Ik trek drie lijnen.

Het recht van de zwakken wordt opgeven ten behoeve van het gemak van de sterke. Als bij abortus het recht van de sterkste gerationaliseerd kan worden, is er geen reden waarom bijvoorbeeld dictatorschap niet gerationaliseerd zou kunnen worden. Hoe ver het er ook vanaf lijkt te staan ook daar geldt het recht van de sterkste.

Ten tweede de herinterpretatie van juridische formuleringen en ethische normen zal altijd doorgaan. Altijd is dat ene woord wel op te rekken of van toepassing te laten zijn in die ene situatie of voor die ene groep. Of het nu om de ‘nood’ van de Finse vrouw gaat of het ‘nationaal belang’ bij het vervolgen van de joden door de nazi’s.

En ten derde het eufemistische taalgebruik waarmee dit gebeurt. Er is altijd een manier om het objectief verkeerde te verdoezelen, het mooi te praten en te laten klinken alsof het het tegenovergestelde is van wat het zegt. Propaganda is niet ver. Voor alles is er een ‚entlösung’.

Daarom heeft de manier waarop wij omgaan met goed en kwaad en met de zwaksten in ons midden in principe de potentie om veel dieper te zakken dan het nazisme ooit kwam. Immers het nazisme werd op een bepaald moment gestopt, maar wie stopt ons in onze grenzeloze eufemismen en heilloze herinterpretaties bij het vertrappen van de zwakke? De verdrukten kunnen niet in opstand komen of zich verenigen in verzet.

Eerst was er abortus wanneer het leven van de moeder in gevaar was. Toen kwam er abortus voor verkrachtte vrouwen. Toen abortus in noodgevallen, toen abortus van zwaargehandicapte foetussen, toen abortus van foetussen met een hazelip en Down-syndroom foetussen. Nu worden ze in Zweden gedood vanwege het verkeerde geslacht. Wat volgt? Wie volgt?

Ergens is een grens gepasseerd: de vrouw werd baas in eigen buik. Maar de foetus is niet baas over eigen buik, of eigen hersenen, of eigen ledematen geworden en heeft het recht om te leven verloren. De foetus is een parasiet die zich voedt met de levenssappen van de moeder. Ongevraagd eist de ‘aanvaller’ de buik op en legt beslag op de toekomst van een moeder die slachtoffer is.

Moloch is wakker geworden. Hij ruikt bloed en hongert naar mensenvlees. Meer, meer. En te eten zal hij krijgen zolang wij doorgaan met onze herinterpretaties en eufemismen om ons egoïsme te bevredigen.

Ongewenst

Stichting Schreeuw om Leven heeft enige tijd geleden het plan opgevat om overal in Nederland plastic replica's te verspreiden van een feutus van 10 weken oud. Dit om duidelijk te maken hoe volgroeid ongeboren kinderen al zijn op deze leeftijd; een leeftijd die geen belemmering vormt voor een als noodzakelijk beschouwde abortus.

Je kunt het nut van zo'n actie altijd betwijfelen, maar tegenstanders van abortus in de Tweede Kamer zorgen er nu toch ongewild voor dat er iets interessants gebeurt. Enkele PvdA leden wilden vragen stellen n.a.v. deze aangekondigde actie. Om de bedoeling te verduidelijken stuurde Schreeuw om Leven diezelfde feutuspoppetjes met begeleidende informatie naar alle parlementsleden. Nu blijkt dat de postkamer niet van zins is de gevulde enveloppen in de postvakken van de parlementsleden te leggen. Of Schreeuw om Leven ze nog terug wil hebben anders worden ze geaborteerd, uh, weggegooid.

Als ik voor abortus was en me als geconditioneerde westerling ook kapot irriteerde aan die irritante pro-life lobby zou ik hetzelfde doen. Ik wil er dan niet aan herinnerd worden dat weerloze levende wezentjes in naam van de vrijheid kapotgeknipt worden omdat het mamma niet uitkomt. Ik wil dan ook mijn volksvertegenwoordigers beschermen tegen die opdringerige mensen die telkens zo plastisch blijven doen over een 'snelle medische ingreep'.

Onwillekeurig moet ik denken aan de schriftgeleerden die schreeuwend hun oren dichtstopten toen Stefanus, de eerste christelijke martelaar, zijn visioen van God beschreef [Acts 7:57] om hem vervolgens te stenigen. 'Jeruzalem dat de profeten doodt en stenigt wie tot u gezonden worden...'

Nee, nee, ik weet het, zo ver is het nog niet. Deze onschuldige vorm van geïrriteerde censuur toont echter wel dat deze stem die opkomt voor het ongeboren leven als volkomen irrelevant wordt gezien en eigenlijk geen bestaansrecht meer heeft. Als het mogelijk was zou de wetgever er een stokje voor steken. Ongewenst, net als die ongewenste zwangerschappen.

Deze column is eerder gepubliceerd op opiniesite Habakuk.nu

Macaber Paradijs

Macaber Paradijs

Sinds de invoering van een screeningsonderzoek rond de twintigste week van de zwangerschap in januari 2007 standaard is geworden, stijgt het aantal late abortussen. Deze relatie die door de Inspectie voor de Gezondheidszorg werd geconstateerd is aanleiding voor de CU om een spoedoverleg in de Tweede Kamer te willen over abortuscijfers. Een korte reflectie vanaf de publiekstribune.

Wat is de boodschap die onze maatschappij geeft aan zwangere vrouwen die zwanger blijken van gehandicapt kindje? 'Je bent slecht. Slecht als je je ongeboren vrucht laat leven, terwijl je weet dat het een waterhoofd, open rug of open gehemelte zal hebben. Slecht, want het kost de maatschappij extra geld om voor zo'n kind te zorgen. En dat terwijl zo'n kind toch minder waard is dan andere kinderen die geen waterhoofd, open rug of open gehemelte hebben. Slecht, want zo'n kind zou er natuurlijk ook voor hebben gekozen om niet te bestaan, want wie wil nou een waterhoofd, open rug of open gehemelte. Slecht, want mismaaktheid is slecht. Slecht, want je neemt een oplossing die voor handen is om alle problemen te voorkomen niet met open handen aan. Daarom ben je slecht. Wees daarom goed en dood je ongeboren kind.'

We leven in een maakbare wereld van plastic geluk en volmaakte plastisch-chirurgische schoonheid. We willen niet herinnerd worden aan onze eigen eindigheid en die van anderen. Onze fysieke onvolmaaktheid poetsen we weg met een alles bezielende aandacht voor cosmetische perfectie. Onze vergankelijkheid raakt in de vergetelheid door een nimmer aflatende roes van entertainment. Een nieuwe moraal regeert die bewogenheid voor de zwakke veroordeelt en het gemene goed verheft boven dan van het individu.

Zou het lukken? Gaat Brave New World er dan toch komen? De moderne mens wringt zich in allerlei bochten om lijden te vermijden en toont daarmee dat hij voor zijn morele onvolmaaktheid geen enkele oplossing heeft gevonden. Dat is zijn echte probleem.

Reeds eerder gepubliceerd op opiniesite habakuk.nu

Obama, abortusextremist

Op een dag in een niet al te lang verleden was er op CNN een nieuwsitem getiteld ‘Who is Osama?’ Die vraag sloeg nergens op want iedereen kent Osama bin Laden, de sublimatie van de moslimextremist. Het artikel ging over de toen nog volkomen onbekende Barack Obama. Inmiddels is Obama bijna net zo bekend als Osama. Jong en oud, blank en zwart, Amerikanen en niet-Amerikanen, velen zijn op zijn hand. Ook heel wat evangelischen zouden de man graag als president van de Verenigde Staten zien.

Maar wat minder bekend is, is dat Obama ook een extremist is. Niet dat hij bommen af laat gaan of ongezonde islamitische connecties heeft, maar hij hanteert extreme opvattingen als het om abortus gaat. Normaal gesproken worden beide kampen in het abortusdebat aangeduid met pro-choice en pro-life. De eerste term is duidelijk een eufemisme, de tweede zegt precies waar het voor staat: het menselijk leven moet bescherm worden. Wanneer Obama president wordt, zal hij als een van zijn eerste daden de zogeheten Freedom of Choice Act ondertekenen die elke beperking van abortus op zowel federaal als staatsniveau zal annuleren. Obama is niet simpel pro-choice (de vrouw moet zelf kiezen), maar pro-abortus. Robert George van het Witherspoon Institute komt met een interessante analyse en concludeert dat Obama een abortusextremist is. Obama wil zelfs kinderen die na een abortus toch nog levend ter wereld komen niet beschermen.

Moeten we nog uitleggen wat abortusmethoden als ‘partial birth abortion’ inhouden? Blijkbaar wel. Sommigen van de jongste generatie evangelischen willen af van de one-issue politiek en zijn het abortusvraagstuk een beetje moe (Groothuis noemt dat sarcastisch ‘fetus fatigue’, ofwel ‘fetusvermoeidheid’. Heel wat evangelischen in Amerika zullen op Obama stemmen en het gevolg zal zijn dat in het komende ambtstermijn miljoenen ongeboren kinderen het levenslicht niet zullen zien.

Van de lezers van deze website zullen de meesten niet gaan stemmen. We kunnen echter wel bidden. Politiek is een zaak van vele belangen, maar het belang van de meest kwetsbaren in onze samenleving, de ongeborenen, mag nooit verkwanseld worden ten gunste van andere zaken. Obama, de abortusextremist, mag geen president van Amerika worden.

Reeds eerder gepubliceerd op opiniesite habakuk.nu